About Me
Yarısı yenmiş bir elmaydık bana sorarsan.İkimizdik, iki kişi değildik...
Bakıyorsak birlikte bakıyorduk gözlerimin içine,
Birlikte gözlerinin içine bakıyorduk senin,
Yanlıştı, doğruydu, hiç bilmiyorum,
Sanki bir bakıma ayrılık böyle...
Edip Cansever
Ne kadarını sustuk konuştuklarımızın?
“Aramadığın yerlerde olmayı seçiyorum nedense.
Karşılaşma ihtimalimizin olmadığı, olamayacağı..
İlk ışıktan sağa dönüyorum hep.. Senden değil, seninle karşılaşmaktan korkuyorum..
Şekil değiştirmişiz biz.
Ben giderken, sen gelirken değişen ne varsa bilmediğim karşılaştığımızda bir şamar gibi inecek yüzüme sanırım.
O yüzden kaçıyorum karşılaşmalardan..
Korkmak değil bu.
Korkudan korkmak benimkisi…
Ve anladım ki ayrılığa değil, ayrı kalmaya yeniliyor insan…..”
Karşılaşma ihtimalimizin olmadığı, olamayacağı..
İlk ışıktan sağa dönüyorum hep.. Senden değil, seninle karşılaşmaktan korkuyorum..
Şekil değiştirmişiz biz.
Ben giderken, sen gelirken değişen ne varsa bilmediğim karşılaştığımızda bir şamar gibi inecek yüzüme sanırım.
O yüzden kaçıyorum karşılaşmalardan..
Korkmak değil bu.
Korkudan korkmak benimkisi…
Ve anladım ki ayrılığa değil, ayrı kalmaya yeniliyor insan…..”
Uyandığım da önce seni kontrol ediyorum sonra hayata devam ediyorum.
Sen dursan ben de duracağım sanki….
Ben ona biriktirdiğim her şeyi sundum.
Zamanı, kitaplardan süzdüklerimi, yazabildiğim ve yazabileceğim her şeyi.
O ise günlük hayatın sıradan beklentilerine o kadar alıştırmıştı ki kendini, başka türlü bir sevme şekline ihtimal bile vermiyordu.
Olmadı, olamazdı da.
Benim yanımda uçmak için can atan bir kedi yavrusu gibi takıldı bir süre, uçabilmek için gereken arzu ve iyi niyete de sahipti aslında.
Ama, kanatları yoktu..
(zynbm gönderdi)
“ Özleyeceksin !
Kızıyordu, kıskanıyordu, küsüyordu,
Çok soru soruyordu ama beni seviyordu diyeceksin ! ”
Nazım Hikmet
(Kaynak: rengisukut, burabenimevimmismegersem gönderdi)
